من نه آنم که زبونی کشم از چرخ فلک *** چرخ بر هم زنم ار غیر مردام خواهد
در میان
باغ و در طرف چمن
بلبلی می
گفت با جفتی سخن
ما ز سرمای زمستان رسته ایم
دل به
امید گلستان بسته ایم
در
دهان بلبلک بود این سخن
باشکی
امد ربودش در دهن
در
دهان باش می گفت این سخن
عمر کوته بین و امید کهن
گر تو سبزی، سبزم
گر تو شادی، شادم
من ز شیرینی تو فرهادم
وطنم، ایرانم!
عید آن روز مبارک بادم
که تو آبادی و من آزادم